Een visioen van God

Categories: Artikelen,Getuigenissen

Jan Pool ontving een visioen van God over de Kerk in Nederland

Spreker en schrijver Jan Pool, bij velen bekend vanwege zijn bijdrages aan de VrijZijn conferenties, kreeg niet lang geleden een visioen van God over de kerk in Nederland. Tegenover CIP.nl vertelt hij over wat hij heeft gezien. “Een visioen is bedoeld om hoop te geven, mensen te bemoedigen, hen een hart onder de riem te steken. In dit geval laat het ook iets zien over de toekomst die God voor ons in petto heeft.”

“Ik zat tijdens een conferentie met Kris Vallotton tijdens de aanbidding achterin de zaal. Soms heb ik tijdens de aanbidding van die momenten dat ik me helemaal verlies in God. Dan ben ik zo intens gericht op God dat ik me niet meer bewust ben van mijn omgeving. Dat gebeurde toen ook. In dit geval kreeg ik ook nog eens een visioen, iets wat me maar drie keer eerder in m’n leven is overkomen. En ik ben al 62 jaar!”

Landhuis

“Wat ik zag? Ik stond voor een heel groot landhuis. Het was groot, maar het zag er niet meer uit. Het was enorm verwaarloosd. De tuin was verwilderd en slecht onderhouden, de verf op het landhuis was overal eraf gebladderd.”

“Ik stond voor een heel groot landhuis. Het was groot, maar het zag er niet meer uit.”

“Nadat ik naar binnen stapte kwam ik in een grote ruimte waar allemaal mensen waren. Sommigen zaten aan tafel. Anderen op bankjes aan de zijkant van de kamer. Het aparte was dat toen ik naar de mensen toe liep ik zag dat de mensen wassen beelden waren. Ze bewogen niet. Het was een bijzondere ervaring. In de kamer erop was dat ook zo. Daar zag ik hetzelfde tafereel. Mensen van wassen beelden.”

“En zo ging ik door vier ruimtes in waar ik overal hetzelfde plaatje zag. Tot ik in de vijfde ruimte kwam waar een groep van vijf mensen op hun knieën lagen. Ik kreeg de indruk dat ze aan het bidden waren. Ik keek om me heen en zag ook een houtkachel staan. Hij brandde op dat moment niet. Even later werd ik omhoog getild en zag ik het landhuis vanuit de lucht. Ik zag de schoorsteen van het landhuis. Toen werd mijn blik naar boven getrokken en zag ik opeens vuur uit de hemel komen, richting de schoorsteen van het landhuis, richting de houtkachel die ik even daarvoor had gezien.”

“Vanuit de hemel kwam er een vuurvlam in de schoorsteen.”

“Vanuit de hemel kwam er een vuurvlam in de schoorsteen. Toen ik even later weer in de kamer was zag ik iets opmerkelijks. Er kwam rook de kamer in. In plaats van dat de rook door de schoorsteen naar boven ging, zag ik de rook de kamer intrekken. De mensen die in die kamer aan het bidden waren werden geraakt door de rook, alsof het Gods wolkkolom was uit het Oude Testament. Ik ervoer dat God tegen mij zei: ‘De mensen die bedekt worden door de rook: Ik heb deze mensen Mijn heerlijkheid geschonken.’ Die rook stond voor Gods tegenwoordigheid, Zijn Geest.”

Heerlijkheid

“Ik zag de mensen die aan het bidden waren opstaan en naar de ruimtes gaan waar ik net was geweest. Zodra zij begonnen te spreken tot de wassen beelden kwam er een wolk uit hun mond die die mensen raakte, waardoor ze weer tot leven kwamen. Een voor een. Dat gebeurde in de eerste kamer waar ze kwamen, de tweede en de derde.. Alle wassen beelden kwamen tot leven. Opeens begon iedereen die tot leven was gekomen hard te werken en het huis op te knappen. Het landhuis kreeg zijn glorie terug. Het was weer een geweldig mooi huis.”

“Het was alsof God in dit visioen wilde zeggen: ‘Ik zal opnieuw komen met Mijn glorie.’”

“De biddende mensen zijn voor mij een beeld van al die christenen zoals er zoveel zijn. In zoveel kerken zijn er een aantal mensen die bidden voor herleving en opwekking. En dan is het God die zegt: ‘Aan hen zal ik Mijn glorie geven en die glorie zal zich via hen uitbreiden. Er zal een nieuwe frisse wind waaien in de kerk van Nederland. Christenen zullen weer tot leven komen en de Kerk zal hersteld worden.’”

“Tijdens het visioen ervoer ik ook zo sterk Gods hart voor de Kerk van Nederland. Weet je, mijn vrouw is ernstig ziek geweest. Stel je voor dat jij dan bij mij op visite zou zijn gekomen en mij had verteld dat mijn vrouw niet meer zoveel voorstelde, omdat ze zo zwak was, zo ziek. Dan was ik ongelofelijk kwaad op je geworden! Want als je aan mijn vrouw komt, dan kom je ook aan mij!”

“Tijdens het visioen ervoer ik ook zo sterk Gods hart voor de Kerk van Nederland.”

“Zo kijkt God ook naar Zijn Kerk. Zo kijkt Jezus naar Zijn Bruid. Wij kunnen misschien over de Kerk zeggen – net zoals dat verwaarloosde landhuis: ‘Wat stelt de Kerk in Nederland nou toch nog voor? De Kerk zit in een rolstoel! De Kerk ligt een beetje ziek op bed te liggen! Er is maar weinig meer van over!’ Toch is het dan nog steeds Gods die dol op is op Zijn Kerk. En God houdt zielsveel van Zijn Kerk. Daarom wil Hij ook op die Kerk Zijn Geest opnieuw uitstorten.”

 

Author: Jorden Spijker