Waarom er nooit een Palestijnse staat zal komen.

Categories: Artikelen,Bijbel studies

Waarom er nooit een Palestijnse staat zal komen.    

Het opwindendste nieuws van deze week is juist voor vandaag gepland: de inauguratie van president Donald Trump. Maar een gebeurtenis eerder deze week houdt er nauw verband mee. Afgelopen zondag vond in Parijs een conferentie plaats die zich krachtig inzette voor de zogenaamde ‘tweestatenoplossing’: een Israëlische en een Palestijnse staat naast elkaar. Veel christenen waren daarover nogal opgewonden vanwege het bijzondere aantal deelnemers: ongeveer zeventig volken waren vertegenwoordigd (in de Bijbel vertegenwoordigt dit getal de hele wereldbevolking; vgl. de zeventig volken van Gen. 10), wat al tot de verbeelding sprak. Ook meenden sommige christenen dat de hele conferentie “tegen” Israël gericht was. Dat is een beetje al te kort door de bocht. In feite zijn er ook heel wat Israëli’s die de tweestatenidee de enig denkbare oplossing noemen.

Zowel Israël als de Palestijnen waren voor de conferentie uitgenodigd, maar beiden lieten verstek gaan. Benjamin Netanyahu wilde niet komen omdat hij beweerde dat de stemming bij voorbaat tegen Israël gekeerd was. Mahmoud Abbas noemde dat betreurenswaardig – maar zelf kwam hij ook niet, hoewel hij verwacht werd.

Het ging tijdens de conferentie om de vraag hoe de Palestijnse economie en maatschappelijke structuur versterkt konden worden, met name met het oog op de vurig gehoopte Palestijnse staat. Het was niet de bedoeling de Israëli’s of de Palestijnen iets op te dringen – de conferentie had sowieso geen enkele juridische status – maar wel te praten over manieren om de twee partijen weer naar de onderhandelingstafel te krijgen. De Palestijnse staat heeft haast! President François Hollande zei er diplomatiek bij dat dit ook in het belang van de veiligheid van Israël was.

Van een Palestijnse staat zou het oude Jeruzalem de hoofdstad moeten worden; met minder zou de Arabische wereld nooit genoegen nemen

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry belde Netanyahu om hem te verzekeren dat de conferentie niet tegen Israël gericht was. Maar Netanyahu toonde weinig vertrouwen in de VS, die immers nagelaten hadden het recente besluit van de Veiligheidsraad, dat tegen Israëls nederzettingenbeleid gericht was, te vetoën. Israël heeft van de Obama-regering niet veel goeds ontvangen en ziet des te meer uit naar Trump, die zich veel positiever ten aanzien van Israël getoond heeft. (Het moet trouwens nog maar blijken of Trump echt bereid is die positieve houding in concrete daden om te zetten, zoals de verhuizing van de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem.) Wat dat betreft bestaat het vermoeden dat de hele conferentie eigenlijk bedoeld was om Trump een signaal te geven: denk erom dat je niet gaat dwarsliggen bij het streven naar een tweestatenoplossing!

Wel, als ik mij mag wagen aan een voorspelling: die Palestijnse staat komt er nooit. Israël heeft voldoende redenen om de ‘Westbank’ niet te ontruimen ten gunste van een Palestijnse staat (ik beperk me tot politieke redenen en bewaar de theologische redenen voor een andere keer):

  • De ‘Westbank’ (Judea en Samaria) is nog nooit van de Palestijnen geweest; vóór 1967 was het gebied bezet door Jordanië, vóór 1948 door de Britten, vóór 1917 eeuwenlang door de Turken. Er heeft nog nimmer zoiets als een Palestijnse staat bestaan, terwijl Israël 1300 of 1500 jaar in het hele land heeft gewoond en er eeuwenlang een echte staat heeft gehad.
  • Het enige ‘recht’ dat de Palestijnen op het gebied zouden kunnen laten gelden, is het tweedelingsbesluit van de Verenigde Naties (nov. 1947), maar van dat recht op een eigen staat hebben de Palestijnen zelf nimmer gebruik gemaakt toen het nog kon. De reden was dat zij (en al de Arabische landen) heel Palestina wilden, en dat willen zij nog steeds.

De Palestijnen hebben nog nimmer enige concrete bereidheid getoond om de joodse staat Israël te erkennen

 

  • Van een Palestijnse staat zou het oude Jeruzalem de hoofdstad moeten worden; met minder zou de Arabische wereld nooit genoegen nemen. Maar de Israëli’s zullen die stad nooit uit handen geven! Volgens het woord van Jezus zou Jeruzalem door ‘de volken vertreden’ worden totdat de ‘tijden der volken’ voorbij zouden zijn (Luk. 21:24). Sinds 1967 is Jeruzalem na ruim 1800 jaar inderdaad weer definitief in joodse handen. Als een of andere linkse Israëlische premier ooit zelfs maar zou suggereren Jeruzalem weer prijs te geven (Ehud Barak heeft dat ooit geprobeerd), zou de hele joodse wereldgemeenschap in opstand komen – met miljoenen christenen erbij.

 

  • De Palestijnen hebben nog nimmer enige concrete bereidheid getoond om de joodse staat Israël te erkennen. Waarom zou Israël dan een Palestijnse staat erkennen? De bewering dat de Palestijnen die bereidheid wel zullen opbrengen als Israël eerst maar eens stopt met zijn nederzettingenbeleid, is onzin. De Israëli’s hebben zich teruggetrokken uit de Gazastrook, en wat heeft het hun opgeleverd? Alleen maar bommen vanuit dat gebied. Feit is dat de moslimwereld nooit een joodse staat kan erkennen, al was het alleen al omdat het gebied van Israël 1300 jaar lang van ‘Allah’ geweest is. Het grootste struikelblok in de onderhandelingen tussen Israëli’s en Palestijnen is altijd vooral de islam geweest.
  • Het zal onmogelijk zijn de veiligheid van Israël te garanderen als er een Palestijnse staat zou komen. Zo’n staat zou de militaire steun van de hele Arabische wereld hebben, om van Rusland maar te zwijgen. Een dergelijke staat zou volgepompt worden met wapentuig. Aan een dergelijk gevaar kan Israël zich onmogelijk vrijwillig blootstellen.

Jaren geleden, gezeten op de Olijfberg, ’s morgens om 7 uur, met mijn Bijbel op schoot, staarde ik naar het tempelplein en realiseerde mij intenser dan ooit dat dit de meest betwiste vierkante kilometer ter wereld is. Noch de Joden, noch de Arabieren zullen ooit genoegen nemen met een tweestatenoplossing waarbij het oude Jeruzalem aan de andere partij toevalt, of zelfs maar onder internationaal toezicht wordt geplaatst. Waarom heeft nou niemand van die zeventig volken afgelopen zondag, daar in Parijs, enig besef getoond van dit simpele, ontwijfelbare gegeven?

20-01-2017 door Willem J. Ouweneel

Author: Jorden Spijker